![Akita inu](https://www.colonelgustave.com/layout/uploads/2024/05/Akita-inu-herbe.webp)
In een notendop… Wat is de Akita Inu?
Dit is een groot hondenras dat erg aanhankelijk is voor zijn gezin, maar tegelijkertijd erg op zijn hoede voor vreemden. Ze zijn erg koppig en hebben een sterk karakter, dus ze moeten getraind worden door een ervaren eigenaar. Ze moeten ook minstens twee keer per dag uitgelaten worden om voldoende beweging te krijgen.
Het onderhoud is heel eenvoudig en bestaat uit 1 borstelbeurt per week. Tijdens de ruiperiode kun je het beste één keer per dag borstelen. Het is belangrijk om af en toe de ogen en oren te controleren om infecties te voorkomen. Dit is een zeer robuust hondenras. Hij is echter vatbaar voor twee ziekten die belangrijk zijn om in de gaten te houden.
Hieronder vind je meer gedetailleerde informatie.
We kennen allemaal het verhaal van Hachiko, een nutteloze akita die zijn baasje elke dag vergezelde naar het station en geduldig wachtte tot hij terugkwam. Helaas stierf zijn baasje tijdens zijn werk en kwam hij nooit meer terug. Hachiko, trouw aan haar meester, bleef 10 jaar lang elke dag op hem wachten, tot ze zelf stierf.
Wil je alle details van dit prachtige verhaal weten? We nodigen je uit om het hier te lezen: Universum van Japan.
Het verhaal van de akita inu
Dit hondenras komt naar ons toe uit Japan en is in feite de grootste van de Japanse ‘Spitz’-honden. Hun naam betekent ‘Akita hond’, afkomstig van de stad Akita op het eiland Honshu in Japan.
Er zijn afbeeldingen van het ras gevonden op aardewerk en bronzen klokken, wat betekent dat het ras al bijna 5000 jaar bestaat.
De akita werd in 1931 door de Japanse keizer tot natuurmonument verklaard, wat betekende dat export buiten Japan tot 1945 niet was toegestaan.
Na de Tweede Wereldoorlog werden enkele van de overgebleven akita’s meegenomen door het Amerikaanse leger om gefokt te worden in de Verenigde Staten. De Amerikaanse Akita, zijn neefje, werd toen geboren, het resultaat van een kruising tussen de Duitse herder en de Akita.
Door de eeuwen heen is de moedige en krachtige Akita inu gebruikt als jacht-, waak- en transporthond. In de 19e eeuw werd hij gebruikt in hondengevechten, waaraan in 1908 een einde kwam toen gevechten in Japan definitief werden verboden.
Vandaag de dag zijn het beschermende instinct, de kracht en het jachtinstinct van de Akita nog steeds duidelijk waarneembaar.
Als je meer wilt weten over dit ras, neem dan een kijkje op de Wonder of Japan website.
Fysieke kenmerken
Dit ras maakt deel uit van de Spitz-familie en is groot van formaat. Zijn lichaamsbouw is gespierd en goed geproportioneerd. Het herkenbare kenmerk van zijn hoofd is zijn brede voorhoofd en kleine, rechtopstaande, afgeronde oren in de vorm van een driehoek. Zijn haar is kort en dik, waardoor hij op een reusachtige knuffel lijkt. Tot slot is hij zeer herkenbaar aan zijn dikke staart die over zijn rug gebogen is.
Grootte
Vrouwtjes zijn kleiner dan mannetjes, met afmetingen tussen 58 en 64 cm vergeleken met 64 tot 70 cm voor mannetjes.
Gewicht
Net als de lengte varieert ook het gewicht per geslacht. Vrouwtjes wegen tussen 29 en 44 kg, vergeleken met 31 tot 52 kg voor mannetjes.
Vachtkleuren
De kleuren van de Akita inu zijn over het algemeen rood/paars met wit. Zwart met gestroomde patronen komt ook voor bij sommige individuen.
Het karakter en gedrag van de Akita Inu
Ze zijn erg aanhankelijk met hun familie, maar erg op hun hoede voor vreemden. Dit maakt hem een uitstekende waakhond. Als hij vroeg aan kinderen went, is hij heel zachtaardig en kan hij goed met ze opschieten. Bij grote familiediners voelt hij zich niet op zijn gemak. Hij geeft altijd de voorkeur aan rust en stilte en daarom kun je hem het beste in de gaten houden als er mensen buiten de cocon zijn. Dit hondenras is extreem trouw en een permanente scheiding van zijn baasje kan hem erg ongelukkig maken.
Hoe hem te trainen
Ten eerste is dit geen ras voor beginners. Hun baasjes moeten karakter hebben en weten hoe ze zich moeten opdringen zonder agressief te zijn. In feite is dit een hond die autoriteit nodig heeft omdat hij een sterk karakter heeft. Ze moeten minstens twee keer per dag minstens 45 minuten worden uitgelaten om hun energie te kanaliseren. Bovendien krijgen ze zo de kans om andere honden te ontmoeten en aan hun sociale vaardigheden te werken.
Ideale leefomstandigheden
Dit is een hondenras dat behoefte heeft aan beweging. Idealiter laten hun baasjes ze minstens elke ochtend en avond uit, waarbij ze ze minstens een uur per keer uitlaten. Ze hebben er geen probleem mee om in een huis of flat te wonen, maar kleine ruimtes zijn niets voor hen. Akita’s inu houden van een rustig hoekje en zullen altijd heel discreet zijn. Het heeft echter de voorkeur om een tuin te hebben, omdat ze bijzonder graag buiten zijn.
De gezondheid van de Akita Inu
De gezondheid van de Akita Inu is robuust, maar niet onkwetsbaar. De Akita Inu is gevoelig voor twee auto-immuunziekten: sebaceous adenitis, die haaruitval veroorzaakt. De tweede is VKH, die ontsteking van de iris en verkleuring van bepaalde gebieden zoals de snuit veroorzaakt.
Levensverwachting
Akita inu hebben een gemiddelde levensverwachting van 12 tot 15 jaar.
Verzorging en hygiëne
Zijn haar heeft niet veel onderhoud nodig. Buiten de ruiperiodes is één keer per week borstelen voldoende.
Tijdens de ruiperiode, die ongeveer 3 tot 4 weken duurt, moet hij echter elke dag worden geborsteld.
Het zijn erg schone en elegante honden en ze hebben niet meer dan 2 baden per jaar nodig. Dit gebeurt meestal aan het einde van de ruiperiode (herfst en lente).
Zoals bij de meeste hondenrassen raden we aan om hem van tijd tot tijd kauwsnoepjes te geven om zijn gebitshygiëne op peil te houden en gevoelige plekken zoals zijn ogen en oren in de gaten te houden.
Wanneer moet ik overschakelen van puppyvoer naar hondenvoer voor volwassenen?
Net als bij zijn neefje de Amerikaanse Akita, moet de overstap naar volwassen hondenvoer worden gemaakt in het laatste derde van de groei van de hond. In het geval van de Akita inu is dit tussen de 10 en 12 maanden.
De voeding van uw hond moet evenwichtig en gezond zijn, met veel eiwitten die passen bij zijn energieniveau. Wij raden brokken met een hoog vleesgehalte aan. Als u uw hond niet genoeg beweging kunt geven, kunt u hem dieetbrokken geven, omdat hij de neiging heeft te zwaar te worden.